Altın Fiyatları: Tarihi Zirve ve Gelecek Tahminleri

Likidite Yanılsamasından Ödeme Gücü Gerçeğine Tarihî Geçiş

2026 mali yılı, global finansal mimaride salt döngüsel bir düzeltmeyi değil, epistemolojik ve yapısal bir rejim değişikliğini temsil etmektedir. Geçtiğimiz on yılı tanımlayan ve merkez bankalarının her şeye kadir olduğu inancına dayanan “Likidite Yanılsaması”, 2026’nın birinci çeyreğinde yerini acımasız ve kaçınılmaz bir “Ödeme Gücü Doğrulaması”na bırakmıştır. Bu rapor, global piyasaların AkanakLabs tarafından tanımlanan “Jeopolitik Stagflasyon” evresine girdiğini ve bu yeni nizamda altının yalnızca bir emtia yahut inançlı liman değil, hâkim olmayan birincil “Kriz Alfası” ve paha saklama aracı olarak finansal sistemin merkezine yerleştiğini ortaya koymaktadır.

Bu kapsamlı araştırma raporu, üç ana analitik sütun üzerine inşa edilmiştir: Goldman Sachs’ın global sermaye akışları ve merkez bankası rezerv siyasetlerine dair makro öngörüleri , AkanakLabs’ın yapay zeka takviyeli (AIDA) nicel risk modellemeleri ve “Stagflasyonist Tekillik” teorisi ve Türkiye özelinde İslam Memiş üzere lokal uzmanların piyasa psikolojisi, kur geçişkenliği ve jeopolitik risk fiyatlamaları üzerine tespitleri. Bu üç perspektifin kesişim noktası, ons altın fiyatlarının 5.000 dolar ruhsal hududunu aşarak 6 yeni bir fiyatlama kainatına girdiği ve 2026 yılı boyunca üst istikametli ivmesini koruyacağı istikametindedir.

Raporun temel tezi, global sermaye maliyetinin “daha uzun müddet yüksek” kalacağı bir ortamda, klâsik portföy çeşitlendirme modellerinin (özellikle 60/40 hisse-tahvil portföyleri) matematiksel olarak çöktüğü ve yatırımcıların “İp” (devlet tahvilleri, kârsız büyüme hisseleri) yerine “Düğüm”e (altın, güç, bitcoin) sahip olması gerektiğidir. Bilhassa Türkiye üzere gelişmekte olan piyasalar için bu durum, sanayi bölümü için bir “Ödeme Gücü Düğümü” yaratırken, hanehalkı ve yatırımcılar için altını enflasyona ve kur şoklarına karşı yegane “Nominal Kale” haline getirmektedir. Bu rapor, mevcut bilgiler ışığında 2026 yılı sonuna kadar olan süreci, kurumsal iddiaları, risk vektörlerini ve stratejik varlık tahsisi tekliflerini derinlemesine incelemektedir.

1.1 Makroekonomik Rejim Değişikliği ve “Stagflasyonist Tekillik”

 “Yumuşak İniş” Mitosunun Çöküşü ve Enflasyonun Yeni Doğası

2025 yılı boyunca global piyasalara ve iktisat medyasına hakim olan “yumuşak iniş” (soft landing) senaryosu—yani enflasyonun ekonomik sakinliğe yol açmadan denetim altına alınabileceği inancı 2026’nın birinci çeyreğinde kesin olarak geçerliliğini yitirmiştir. AkanakLabs’ın 2026 5. Hafta Raporu’nda ayrıntılandırıldığı üzere, global iktisat yüksek entropili ve öngörülebilirliğin azaldığı bir “Jeopolitik Stagflasyon” rejimine girmiştir. Bu geçiş, yalnızca bir ekonomik data sapması değil, 1980’lerden bu yana süregelen “Büyük Ilımlılık” (Great Moderation) devrinin sonunu işaret eden tarihî bir kırılmadır.

Bu rejim değişikliğinin birincil katalizörü, Çin iktisadının beklenenin tersine %4,5’in üzerinde büyüme kaydetmesiyle tetiklenen “Çin Enflasyon Vektörü”dür. Piyasa konsensüsü, Çin’in yavaşlayarak dünyaya ucuz tüketim malları ihraç etmeye devam edeceğini ve bunun global enflasyonu düşürücü (deflasyonist) bir tesir yaratacağını varsayıyordu. Fakat gerçekleşen senaryo tam aykırısı olmuştur; Çin’in büyümesi, emtia kompleksi (petrol, bakır, endüstriyel metaller) üzerinden dünyaya ağır bir “maliyet itici enflasyon” ihraç etmeye başlamıştır. Çin’in stratejik rezerv biriktirme siyaseti ve sanayi üretimindeki ısrarı, global emtia fiyatlarında bir taban oluşturmuş ve Batı merkez bankalarının enflasyonla uğraş kapasitesini sınırlamıştır.

Bu durum, Batı merkez bankalarının enflasyonla gayret stratejilerini temelden sarsmıştır. Goldman Sachs analistlerinin de işaret ettiği üzere, global güç arz dalgaları ve jeopolitik güç çabaları, emtiaları yalnızca birer girdi olmaktan çıkarıp, ABD-Çin rekabetinin merkezine yerleştirmiştir.

Sonuç olarak, enflasyonun arz istikametli tabiatı (supply-side), faiz artırımlarıyla talebi kısarak çözülemeyecek kadar yapısal, jeopolitik ve yapışkan (sticky) hale gelmiştir. Artık enflasyon, para siyasetinin bir sonucu değil, jeopolitik çatışmaların ve tedarik zinciri kırılmalarının bir yan eseridir.

1.2. Federal Rezerv’in “Politika Felci” ve Sermaye Maliyetinin Kalıcı Yükselişi

Federal Rezerv (Fed), tarihinin en kuvvetli ikilemlerinden biriyle, AkanakLabs’ın tabiriyle bir “Politika Felci” (Policy Paralysis) ile karşı karşıyadır.1 Klasik para siyaseti araçları, stagflasyon ortamında fonksiyonsuz kalmaktadır. Bir yandan ABD ekonomisindeki sağlam tüketim malları siparişlerindeki daralma (-%1,2) ve işgücü piyasasındaki soğuma üzere resesyon sinyalleri acil faiz indirimi gerektirirken, öteki yandan emtia kaynaklı ve jeopolitik olarak beslenen yapışkan enflasyon (Sticky Inflation) gevşeme döngüsünü imkansız kılmaktadır.

Bu ikilem, Fed’i %3,75 düzeyinde bir “Şahinvari Duraklama” (Hawkish Pause) konumuna zorlamıştır. Piyasanın 2025 sonunda fiyatladığı agresif ve süratli faiz indirim döngüsü gerçekleşmemiş, bilakis “daha uzun müddet yüksek” (higher for longer) faiz ortamı kalıcı bir “yeni normal” haline gelmiştir. Bu durum, global sermaye maliyeti için yüksek bir taban oluşturmuş ve 2008 sonrası periyotta alıştığımız “bedava para” periyodunu kesin olarak kapatmıştır. Bilhassa gelişmekte olan piyasalar için bu durum, ucuz dolar likiditesine erişim penceresinin kapandığı ve dış borçlanma maliyetlerinin sürdürülemez düzeylere yükseldiği bir “Likidite Vakumu” yaratmaktadır. Fed’in bu tavrı, yalnızca ABD iktisadını soğutmakla kalmayıp, global dolar likiditesini emerek, rezerv paraya erişimi olanlar ile olmayanlar ortasındaki uçurumu derinleştirmektedir.

1.3. Gerçek Getiriler ve Altın Ayrışması: Finansal Fizikte Yapısal Kırılma

Raporun en kritik teorik ve ampirik bulgularından biri, ABD 10 Yıllık Gerçek Getirileri ile Altın fiyatları ortasındaki tarihi karşıt korelasyonun çöküşüdür. Klasik finans teorisi ve son yirmi yılın piyasa bilgileri, gerçek getirilerin (enflasyondan arındırılmış nominal faiz) yükselmesi durumunda altın fiyatlarının düşmesi gerektiğini söyler. Zira gerçek getirilerin yükselmesi, faiz getirisi olmayan altının tutma maliyetini (opportunity cost) artırır ve yatırımcıyı risksiz getiri sunan tahvillere yönlendirir.

Ancak 2026 yılında, finansal fizikte bir anomali yaşanmıştır. ABD 10 Yıllık Gerçek Getirileri %4,30 üzere sistemik bir eşiği aşarak 2007’den bu yana en yüksek düzeylerine ulaşmasına karşın, altın fiyatları düşmek bir yana, rekor düzeylere yükselerek 5.000 doları aşmıştır. Bu “ayrışma” (divergence), piyasanın artık kolay faiz dinamiklerini değil, sistemik bir “itibari para itimat krizini” ve “devlet borcu sürdürülebilirliği riskini” fiyatladığını göstermektedir.

Yatırımcılar, yüksek gerçek getiri lere karşın, bu getirilerin vadesi geldiğinde gerçek satın alma gücüyle ödenip ödenemeyeceğinden kuşku duymaktadır. Goldman Sachs’ın “korku ticareti” (fear trade) olarak tanımladığı bu durum, altının bir yatırım aracı olmaktan çıkıp, finansal sistemin çöküş riskine karşı bir sigorta poliçesine dönüştüğünü kanıtlamaktadır. Bu kırılma, altının artık faiz oranlarına hassas bir emtia değil, merkez bankası siyasetlerinin başarısızlığına karşı bir “hedge” (korunma) sistemi olduğunu teyit etmektedir.

Bölüm 2: Kurumsal Devlerin 2026 Altın Öngörüleri ve Kriz Alfası Teorisi

2.1. Goldman Sachs: 5.400 Dolar Maksadı ve Yapısal Talep Dinamikleri

Wall Street’in önde gelen yatırım bankası Goldman Sachs, 2026 yılı için altın fiyat maksadını agresif bir halde üst revize ederek ons başına 5.400 dolar düzeyine çıkarmıştır. Bankanın analistleri, bu yükselişi yalnızca döngüsel bir hareket yahut süreksiz bir spekülasyon olarak değil, global finansal sistemdeki yapısal bir talep değişimi olarak nitelendirilmektedir. Goldman Sachs’ın tezine nazaran bu yükselişin ardında üç ana ve geri döndürülemez itici güç bulunmaktadır:

1. Merkez Bankası Rezerv Çeşitlendirmesi: Bilhassa gelişmekte olan piyasa (EM) merkez bankalarının, rezervlerini dolarsızlaştırma (de-dollarization) ve çeşitlendirme gayretleri hızlanmıştır. ABD’nin doları bir yaptırım silahı olarak kullanması (“weaponization of finance”), Rusya ve Çin üzere ülkelerin akabinde öbür EM ülkelerini de rezervlerinde altının hissesini artırmaya itmiştir. Goldman, merkez bankası alımlarının 2026’da aylık ortalama 60-70 ton düzeyinde seyredeceğini ve bunun fiyata taban oluşturacağını öngörmektedir.
2. Özel Bölümün “Politika Riski” Müdafaası: Batılı fon yöneticileri, aile ofisleri ve özel kesim, global siyaset risklerine ve borç sürdürülebilirliği tasalarına karşı bir “hedge” düzeneği olarak altına yönelmektedir. Goldman analistleri, bu alıcıların fiyatlar yükselse bile konumlarını tasfiye etmeyeceğini (sticky demand), zira bu alımların kâr emelli spekülatif konumlar değil, uzun vadeli sigorta emelli (“insurance value”) stratejik tahsisler olduğunu belirtmektedir.
3. ETF Girişleri ve Faiz İndirim Beklentisi: Federal Rezerv’in faiz indirimlerine başlamasıyla (gecikmeli ve hudutlu olsa da), Batılı Altın ETF’lerine (Borsa Yatırım Fonları) tekrar girişlerin başlaması beklenmektedir. Bu, fizikî talebi finansal taleple birleştirerek fiyatları üst itecektir.

2.2. AkanakLabs: “Kıtlık Varlığı” ve 5.200 Dolar Hedefi

AkanakLabs, yapay zeka tabanlı AIDA modellerini kullanarak hazırladığı 2026 5. Hafta Raporu’nda altın için 5.200 dolar maksat fiyat belirlemiştir. AkanakLabs’ın yaklaşımı, Goldman Sachs’ın temel tahlilinden çok, piyasa yapısındaki bozulmalara, volatilite dinamiklerine ve nicel (quant) risk modellerine odaklanmaktadır.

• Kıtlık Varlığı (Scarcity Asset): AkanakLabs, altını Bitcoin ile birlikte “pozitif dışbükeyliğe” (positive convexity) sahip az “kıtlık varlıkları”ndan biri olarak sınıflandırmaktadır. “Korelasyon-1” riskinin gerçekleştiği (tahvillerin ve pay senetlerinin tıpkı anda düştüğü) anlarda, altın portföylerdeki tek gerçek çeşitlendirici ve kıymet kollayıcı araç olarak öne çıkmaktadır.
• Sıfır Karşı Taraf Riski: Rapor, yatırımcıların “getiriden evvel ödeme gücüne” (Solvency Before Yield) odaklanması gerektiğini vurgulamaktadır. Devlet tahvillerinin bile bir ödeme riski taşıdığı (veya enflasyonla gerçek kıymetinin silindiği) bir dünyada, altın “sıfır karşı taraf riski” taşıyan yegane varlık olarak tanımlanmaktadır.
• Kriz Alfası (Crisis Alpha): AIDA modelleri, sistemdeki entropi (belirsizlik ve kaos) arttıkça, altının yalnızca pahasını korumakla kalmayıp, volatiliteden beslenerek ekstra getiri (alfa) ürettiğini göstermektedir. Bu nedenle AkanakLabs, portföylerde altına “agresif bir halde çok ağırlık” (overweight) verilmesini ve G7 devlet tahvillerine karşı “short” konum alınmasını önermektedir.1

2.3. Commerzbank ve Bank of America: Konsensüsün Gücü

Alman bankacılık devi Commerzbank da 2026 sonu için altın iddiasını 4.900 dolara yükseltmiştir. Commerzbank analistleri, bilhassa “güvenli liman” talebine vurgu yapmakta ve jeopolitik tansiyonların altını desteklemeye devam edeceğini belirtmektedir. Bank of America (BoA) ise daha da agresif bir tavır sergileyerek 2026 baharında fiyatların 6.000 doları test edebileceğini öngörmektedir. BoA’nın bu kestirimi, global borç düzeylerinin sürdürülemezliği ve “Yeni Dünya Düzeni”nin (New World Order) getirdiği riskler üzerine heyetidir. Bu kurumların ortak noktası, fiyat artışının süreksiz bir spekülasyon değil, jeopolitik ve nakdî sistemdeki çatlaklara verilen yapısal bir reaksiyon olduğudur. UBS üzere kurumlar da altının 5.000 dolar üzerinde kalıcı olacağını ve yapısal bir boğa piyasasında olduğunu teyit etmektedir.

Bölüm 3: Türkiye Ekseninde “Ödeme Gücü Düğümü” ve Sektörel Ayrışma

3.1. “Ödeme Gücü Düğümü” (Solvency Knot) Mekanizması

AkanakLabs raporunda Türkiye iktisadı için kullanılan ve mevcut durumu en yeterli özetleyen metafor “Ödeme Gücü Düğümü”dür. Bu kavram, Türk gerçek bölümünün, bilhassa de sanayi şirketlerinin içinde bulunduğu ve çözülmesi giderek zorlaşan “çifte kıskaç” durumunu tabir eder. Bu düğüm, iki zıt global gücün Türkiye iktisadı üzerinde yarattığı baskıdan oluşur:

1. Maliyet Şoku (Dolar Bacağı – Çin Enflasyon Vektörü): Çin’in büyümesi ve global emtia üstün döngüsü nedeniyle, Türkiye’nin ithal etmek zorunda olduğu güç (petrol, doğalgaz) ve hammadde fiyatları Dolar cinsinden daima yükselmektedir. Fed’in “daha uzun müddet yüksek” faiz siyaseti nedeniyle Doların global olarak güçlü kalması, bu maliyet baskısını katlamaktadır. Endüstrici, üretim yapmak için gereken enerjiyi ve orta malını kıymetli ve kıt Dolar ile finanse etmek zorundadır.
2. Gelir Daralması (Euro Bacağı – Avrupa Durgunluğu): Türkiye’nin en büyük ihracat pazarı olan Euro Bölgesi’nde, Almanya İşletme Beklentileri bilgilerinin (<87,5) gösterdiği üzere derin bir sakinlik yaşanmaktadır. Bu durum, Türk ihracatçısının Euro cinsinden elde ettiği gelirlerin hem hacim olarak (sipariş iptalleri) azalmasına hem de Euro/Dolar paritesindeki düşüş nedeniyle kıymet kaybetmesine yol açmaktadır.

Bu “Parite Tuzağı” (Weak Euro Income / Strong Dollar Cost), Türk sanayi şirketlerinin (XUSIN) nakit akışlarını kurutmakta, EBITDA marjlarını eritmekte ve dış borç çevirme kapasitelerini (rollover risk) tehdit etmektedir. AkanakLabs, bu yapısal bozulma nedeniyle yatırımcılara Sanayi dalında “Kısa Pozisyon” (Short) almayı önerirken, Bankacılık bölümünde (XBANK) “Uzun Pozisyon” (Long) önermektedir. Bankalar, yüksek enflasyonist ortamda varlıklarını (kredileri) yükümlülüklerinden (mevduatlar) daha süratli tekrar fiyatlandırabildikleri için (“Fisher Etkisi”), bu süreçte enflasyona karşı bir “Nominal Kale” vazifesi görmektedir. Sanayi dalı gerçek küçülme yaşarken, bankacılık kesimi nominal kâr artışıyla ayrışmaktadır.

3.2. İslam Memiş ve Mahallî Gram Altın Beklentileri: “Köprüden Evvelki Son Çıkış”

Küresel ons fiyatlarındaki 5.000 dolar rekoru, Türkiye’deki gram altın yatırımcısı için Dolar/TL kurundaki potansiyel hareketlilikle birleşerek çarpan tesiri yaratmaktadır. Altın ve Para Piyasaları Uzmanı İslam Memiş, 2026 yılı için yaptığı tahlillerde, mahallî yatırımcılar için alarm zillerini çalmaktadır.

• 8.000 TL Taban Maksadı: Memiş, 2026’nın birinci yarısında gram altının 8.000 TL düzeyini test etmesinin bir sürpriz olmayacağını, tersine bunun beklenen bir “yolculuk” olduğunu belirtmektedir. Bu kestirim, hem ons altının global yükselişine (dış faktör) hem de Dolar/TL kurundaki üst istikametli baskıya (iç faktör) dayanmaktadır. Memiş’e nazaran, mevcut düzeyler alım için “köprüden evvelki son çıkış” niteliğindedir.
• Savaş Senaryosu ve 10.000 TL: İslam Memiş, tahlillerinde jeopolitik risklere özel bir vurgu yapmaktadır. Bilhassa ABD’nin Venezuela atakları yahut Orta Doğu’daki tansiyonların (İran-ABD) büyük bir savaşa dönüşmesi durumunda, gram altında beş haneli sayıların, yani 10.000 TL ve üzerinin görülebileceğini öngörmektedir. Bu senaryoda altın, yalnızca bir yatırım aracı değil, hayatta kalma (survival) aracı olacaktır.
• Sosyo-Ekonomik Boyut ve “Yastık Altı”: Memiş’in tahlilleri, Türk toplumunun altına olan kültürel ve sosyolojik bağlılığını da dikkate almaktadır. Enflasyonist ortamda halkın satın alma gücünü korumak için “yastık altı” yahut fiziki altına yönelmesi, Kapalıçarşı üzere hür piyasalarda fiziki altın talebini patlatmakta ve fiyatların ekran fiyatlarından ayrışmasına (makas açılmasına) neden olmaktadır. Bu durum, mahallî piyasada altının global fiyatlardan daha “primli” süreç görmesine yol açmaktadır.

3.3. Rezerv Yakımı ve “Kontrollü Dalgalanma”nın Sürdürülebilirliği

Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB), bu kuvvetli “Ödeme Gücü Düğümü” ortamında rezervlerini kullanarak kur üzerinde bir “Kontrollü Dalgalanma” (Managed Float) yahut “Yönetilen Kur” siyaseti izlemektedir. Lakin güç ithalatı faturasının artması ve yerleşiklerin altına olan talebi (“Altınlaşma”), rezervler üzerinde önemli bir baskı oluşturmaktadır.

AkanakLabs raporunda yer alan datalara nazaran, TCMB’nin kuru savunmak ve güç ithalatını finanse etmek için gerçekleştirdiği brüt döviz rezervi kullanımı haftalık 1,5 milyar dolar düzeylerine ulaşabilmektedir.Bu “Rezerv Yakımı”, sürdürülebilir bir strateji olmaktan uzaktır. Rezervlerin erimesi, ülkenin dış finansman risk primini (CDS) artırmakta ve “Ödeme Gücü Düğümü”nü daha da sıkmaktadır. Bu durum, Dolar/TL kurunun baskı altında kalmaya devam edeceğini ve gram altın fiyatlarının ons fiyatlarındaki mümkün kısa vadeli düzeltmelerde bile kur takviyesiyle güçlü kalacağını, hatta üst taraflı hareket edeceğini göstermektedir. Yani, Türk yatırımcısı için altının düşme ihtimali, ons düşse bile kur artacağı için hayli düşüktür.

Bölüm 4: Stratejik Varlık Tahsisi ve “Stagflasyonist Barbell” Modeli

AkanakLabs ve öteki kurumsal analistlerin bilgileri ışığında, 2026’nın bu yeni makroekonomik rejiminde varlıklarını korumak ve büyütmek isteyen yatırımcılar için en uygun strateji “Stagflasyonist Barbell” (Stagflasyon Halteri) modelidir. Bu strateji, portföyü iki uç noktada ağırlıklandırarak, ortadaki riskli ve belgisiz bölgeden (süre riski taşıyan tahviller ve büyüme hisseleri) kaçınmayı emeller. Klasik 60/40 portföyünün (hisse/tahvil) “Korelasyon-1” nedeniyle çöktüğü bu periyotta, Barbell stratejisi “anti-kırılganlık” (antifragility) sağlar.

4.1. Stratejinin Birinci Ucu: Kıtlık Varlıkları ve Kriz Alfası (Aşırı Yük / Overweight)

Portföyün savunma ve birebir vakitte asimetrik büyüme tarafı, “karşı taraf riski olmayan” ve arzı sonlu varlıklardan oluşturulmalıdır. Bu varlıklar, prestiji paranın kıymet kaybına karşı birer sigorta poliçesidir.

• Altın: Maksat 5.200 $ (Ons) [AkanakLabs] / 5.400 $. Portföyün merkezinde yer almalıdır. Yalnızca enflasyondan korunma değil, sistemik risk sigortasıdır. İslam Memiş’in belirttiği üzere, mahallî yatırımcı için gram altın birikimi “zorunlu istikamet”tir.
• Bitcoin: Gaye 115.000 $+. AkanakLabs, Bitcoin’i “Sansüre Dirençli Dışbükeylik” (Censorship Resistant Convexity) sağlayan bir “Kriz Alfası” olarak tanımlar. Altın ile birlikte hareket eden dijital bir kıtlık varlığıdır. Geleneksel bankacılık sistemindeki risklerden (örneğin mevduat dondurma yahut sermaye kontrolleri) kaçınmak için bir çıkış kapısıdır.
• Enerji Hisseleri/Emtia: Enflasyonun kaynağı olan güç fiyatlarındaki artıştan (“negatif süre”) faydalanmak için, petrol ve doğalgaz şirketlerine yatırım yapılmalıdır. Bu, enflasyonun portföy üzerindeki yıkıcı tesirini, enflasyonun kaynağından kâr ederek dengelemeyi sağlar (hedge).

4.2. Stratejinin İkinci Ucu: Nominal Getiri ve Nakit Opsiyonelliği (Aşırı Yük / Overweight)

Likidite şoklarına karşı cephane tutmak ve yüksek faiz ortamından yararlanmak için portföyün öbür ucu likit ve nominal getirili varlıklarda tutulmalıdır.

• USD Nakit / Kısa Vadeli Bonolar: %5,5 civarındaki risksiz getiriden faydalanmak ve mümkün piyasa çöküşlerinde (örneğin BoJ kaynaklı bir likidite şoku) alım fırsatı yaratmak için “Kuru Toz” (Dry Powder) tutulmalıdır.1 Nakit, kriz anlarında en bedelli opsiyondur.
• Türk Bankacılık Payları (XBANK): Üstte açıklandığı üzere, enflasyonist ortamda nominal kârlarını artırma kapasitesine sahip oldukları ve “Fisher Etkisi”nden yararlandıkları için tercih edilmelidir. Gerçek dal krizdeyken bile bankalar nominal büyümelerini sürdürebilirler.

4.3. Kaçınılması Gereken “Zehirli” Varlıklar (Düşük Yük / Short)

Yatırımcıların portföylerinden çıkarması yahut “short” (kısa) konum alması gereken varlıklar, stagflasyonun en çok ziyan verdiği alanlardır.

• Uzun Vadeli Devlet Tahvilleri: Enflasyon risk primi nedeniyle bedel kaybetmeye devam edecektir (“Süre Tuzağı”). Gerçek getirilerin artması, tahvil fiyatlarını düşürür.
• Kârsız Teknoloji Payları (Nasdaq): Sermaye maliyetinin artması, gelecekteki nakit akışlarının bugünkü bedelini düşürdüğü için (değerleme sıkışması) en savunmasız kümedir.1 “Likidite Yanılsaması” ile şişen balonlar, faizlerin yüksek kalmasıyla sönecektir.
• Türk Sanayi Payları (XUSIN): “Ödeme Gücü Düğümü” ve “Parite Tuzağı” nedeniyle marjları eriyecek, borç yükü artacak ve kârlılıkları düşecektir. İhracat pazarlarındaki daralma, bu şirketleri en riskli kategoriye sokmaktadır.

Bölüm 5: Sonuç ve 2026 Gelecek Projeksiyonu

2026 yılı, global ve lokal finans piyasaları için bir dönüm noktasıdır. Goldman Sachs’ın 5.400 dolarlık altın gayesi, AkanakLabs’ın “Jeopolitik Stagflasyon” tespiti ve İslam Memiş’in 10.000 TL’lik savaş senaryosu, aslında birebir gerçeğin farklı yüzlerine işaret etmektedir: Dünya, kağıt varlıkların (fiat para ve tahviller) kıymet kaybettiği, somut, kıt ve karşı taraf riski olmayan varlıkların (altın, emtia, bitcoin) ise yine ve agresif bir halde fiyatlandığı bir periyoda girmiştir.

Yatırımcılar için en büyük risk, geçmiş on yılın alışkanlıklarıyla hareket etmektir. “Düşüşü satın al” (buy the dip) stratejisi, faiz oranlarının daima düştüğü ve merkez bankalarının her sorunu para basarak çözdüğü bir dünyada geçerliydi. Lakin faizlerin yapısal olarak yüksek kaldığı, jeopolitik risklerin “geçici” değil “kalıcı” olduğu bu yeni dünyada, strateji “Ödeme Gücünü Satın Al” (Buy Solvency) olmalıdır.

Türkiye özelinde ise, İslam Memiş’in 8.000 TL ve üzeri gram altın iddiaları, lokal yatırımcı için “güvenli liman” arayışının bir lüks değil, bir mecburilik olduğunu göstermektedir. Endüstricinin zorlanacağı, bankacılığın nominal olarak büyüyeceği, lakin en büyük gerçek yararın “sistem dışı” yahut “sistemden bağımsız” varlıklarda olacağı bir yıl bizi beklemektedir. Global finansal sistemin “İpi” kopmak üzeredir; bu yüzden yatırımcılar “Düğüm”e (Altın) sıkı sıkıya tutunmalıdır.