Borsa İstanbul’da Yabancı Baharı: Ocak Ayında İki Yılın En Güçlü Hisse Alımı Gerçekleşti!
Türkiye iktisadı, 2026 yılının birinci ayında sermaye piyasaları açısından tarihi bir dönüm noktasından geçmektedir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) tarafından yayımlanan haftalık menkul değer istatistikleri, yabancı yatırımcıların Türk lirası cinsi varlıklara yönelik stratejik bir tekrar pozisyonlanma içerisinde olduğunu teyit etmektedir. 23 Ocak 2026 ile biten haftada kaydedilen 490,6 milyon dolarlık net pay senedi alımı, yalnızca bir haftalık bir data olmanın ötesinde, Aralık 2023’ten bu yana görülen en güçlü giriş olarak kayıtlara geçmiştir. Bu ivme, Türkiye’nin 2023 yılında başlattığı rasyonel iktisat siyasetlerinin, 2026 yılı prestijiyle memleketler arası sermaye nezdinde “taktiksel bir ilgiden” “yapısal bir güvene” dönüştüğünün en somut göstergesidir.
Sermaye Akımlarının Niceliksel Tahlili ve Ocak Ayı Performansı
2026 yılının başlangıcı, yabancı portföy girişleri açısından son on yılın en iştahlı devirlerinden birine işaret etmektedir. Ocak ayının birinci dört haftasında gerçekleşen toplam sermaye girişi, 2025 yılının tamamında kaydedilen girişin yaklaşık yüzde 88’ine tekabül etmektedir. Bu devasa likidite akışı, Türkiye’nin global gelişmekte olan piyasalar (EM) içerisindeki yükünün yine hesaplanmasına neden olmaktadır.
Aşağıdaki tablo, 23 Ocak 2026 haftası prestijiyle yabancı yatırımcıların piyasa hareketlerini ve varlık stoklarındaki değişimi detaylandırmaktadır:
| Varlık Sınıfı | Haftalık Net Akım (Milyon $) | Güncel Stok Kıymeti (Milyar $) | Önceki Haftalık Stok (Milyar $) |
| Hisse Senedi | 490,6 | 39,87 | 38,53 |
| DİBS (Tahvil) | 1.256,1 | 21,51 | 20,02 |
| ÖST (Özel Kesim Tahvili) | 363,6 | 0,99 | 0,63 |
| Toplam Portföy Akımı | 2.110,3 | 62,37 | 59,18 |
Bu sayıların tahlili, yabancı yatırımcının yalnızca pay senedi piyasasına değil, tıpkı vakitte borçlanma araçları piyasasına da (DİBS) agresif bir halde giriş yaptığını göstermektedir. Tahvil tarafında kaydedilen 1,26 milyar dolarlık haftalık giriş, Türkiye’nin gerçek faiz teklifinin global ölçekte ne kadar rekabetçi hale geldiğinin bir ispatıdır.
Hisse Senedi Piyasasında İki Yılın Zirvesi
Borsa İstanbul’daki yabancı hissesi ve alım gücü, 2026 yılıyla birlikte yeni bir boyuta evrilmiştir. 23 Ocak haftasında gerçekleşen alımlarla birlikte, Ocak ayı içerisindeki toplam kümülatif pay alımı 1 milyar dolar sonunu aşmıştır. Bu durum, üst üste sekiz haftadır devam eden bir giriş serisinin kesimidir ve bu sekiz haftalık dönemde kümülatif yabancı alımı 1,8 milyar doların üzerine çıkmıştır.
Varlık stoklarındaki değişim incelendiğinde, yabancıların elindeki pay senedi stokunun Temmuz 2024’ten bu yana en yüksek seviyeye ulaştığı görülmektedir. Piyasa bedeli bazında 39,87 milyar dolara ulaşan bu stok, Borsa İstanbul’daki toplam yabancı hissesinin yüzde 36,6 düzeylerine yerleşmesini sağlamıştır. Söz konusu artış, endeksin 13.000 puan hududundaki kalıcılığıyla birleştiğinde, yabancı yatırımcının yalnızca endeks bazlı (passive) değil, tıpkı vakitte pay bazlı (active) seçimler yapmaya başladığını düşündürmektedir.
Makroekonomik Yer: Siyaset Faizi ve Enflasyon Dengesi
Yabancı yatırımcıların Türk lirası varlıklara yönelik bu ağır ilgisinin temelinde, TCMB’nin para siyasetindeki kararlılığı ve olumlu gerçek faiz vaadi yatmaktadır. Ocak 2026 Para Politikası Kurulu (PPK) toplantısında, siyaset faizinin 100 baz puan indirilerek yüzde 37 düzeyine çekilmesi, piyasa beklentisi olan 150 baz puanlık indirimin altında kalarak “temkinli” bir duruş sergilenmiştir.
Bu atılım, dezenflasyon sürecinin ikinci kademesinde Merkez Bankası’nın faiz indirim suratında frene bastığını ve enflasyon beklentilerini denetim altında tutmak için hareket alanını genişlettiğini göstermektedir. Ocak ayı için beklenen yüzde 4,13’lük aylık enflasyon artışı ve besin fiyatlarındaki mevsimsel baskılar, Merkez Bankası’nın neden “şahin” tonunu koruduğunu açıklamaktadır.
Reel Faiz Hesaplaması ve Getiri Dinamikleri
Uluslararası yatırımcılar için Türkiye’nin sunduğu cazibe, ex-ante (beklenen) gerçek faiz üzerinden hesaplanmaktadır. 2026 yıl sonu enflasyon kestirimlerinin yüzde 19 ile yüzde 23 bandında ağırlaştığı bir ortamda, yüzde 37’lik siyaset faizi önemli bir müdafaa kalkanı ve getiri potansiyeli sunmaktadır.
Yatırımcıların karar verme sürecinde kullandığı temel bir araç olan Fisher denklemi çerçevesinde, beklenen gerçek faiz oranı şu biçimde formüle edilebilir:
Burada r reel faizi, i nominal faiz oranını (yüzde 37) ve πe ise beklenen enflasyonu (ortalama yüzde 21) temsil etmektedir. Bu hesaplama ile elde edilen yaklaşık yüzde 16’lık gerçek getiri, gelişmekte olan ülkeler cihanında (EM) Türkiye’yi en üst sıralara taşımaktadır. Bu yüksek gerçek getiri, Ocak ayında tahvil piyasasına akan 1,26 milyar dolarlık girişin de temel yakıtıdır.
Rezerv İdaresi ve Dış Finansman Kapasitesi
Türkiye’nin makro-finansal istikrarının en güçlü sütunlarından biri olan döviz rezervleri, 2026 Ocak ayı prestijiyle tarihi bir eşiği aşmıştır. TCMB bilgilerine nazaran toplam rezervler, 23 Ocak haftasında 10,4 milyar dolarlık bir artışla 215,6 milyar dolara yükselerek tüm vakitlerin rekorunu kırmıştır.
Rezerv kompozisyonundaki değişim, dış dünyaya verilen itimadın bir öbür boyutudur. Brüt döviz rezervleri 86,2 milyar dolara ulaşırken, altın rezervleri 129,4 milyar dolar düzeyine çıkarak portföy çeşitlendirmesinde altın hissesinin stratejik bir öncelik olmaya devam ettiğini göstermiştir. Ancak piyasa analistleri için asıl belirleyici data, “swap hariç net rezerv” durumundaki iyileşmedir. Ocak 2026 prestijiyle bu sayının 85,3 milyar dolara yükselmiş olması, Türkiye’nin kendi kaynaklarıyla dış yükümlülüklerini karşılama kapasitesinin ne derece güçlendiğini ispatlamaktadır.
Aşağıdaki tablo, rezervlerdeki haftalık değişimi özetlemektedir:
| Rezerv Kalemi | 16 Ocak Haftası (Milyar $) | 23 Ocak Haftası (Milyar $) | Haftalık Değişim (Milyar $) |
| Brüt Döviz Rezervleri | 84,15 | 86,20 | +2,05 |
| Altın Rezervleri | 121,02 | 129,41 | +8,39 |
| Toplam Rezervler | 205,17 | 215,61 | +10,44 |
| Swap Hariç Net Rezerv | 78,80 | 85,30 | +6,50 |
Rezervlerdeki bu sıçrama, Kur Muhafazalı Mevduat (KKM) sisteminin tasfiyesi ile eşzamanlı olarak gerçekleşmektedir. 2023 yılında 143 milyar dolara kadar çıkan KKM hacminin, 2026 Ocak ayı prestijiyle 0,1 milyar dolar düzeyine, yani sembolik bir noktaya gerilemiş olması, finansal sistemin olağanlaşma sürecini tamamladığını simgelemektedir.
Tahvil Piyasası ve Borçlanma Dinamikleri
Yabancı yatırımcıların Devlet İç Borçlanma Senetleri (DİBS) piyasasına dönüşü, 2025 yılının son çeyreğinden itibaren ivme kazanmıştır. 31 Ekim 2025 haftasından itibaren tahvil piyasasına giren kümülatif yabancı sermaye 5,8 milyar dolara ulaşmıştır. Bu akım, Türkiye’nin borçlanma maliyetlerini aşağı çekerken, getiri eğrisinin (yield curve) olağanlaşmasına de katkı sağlamaktadır.
DİBS piyasasındaki yabancı hissesi, Ocak 2025’teki düzeylerinden yükselerek yüzde 8,6’ya çıkmış durumdadır. Bu oran, 2025 yılı başından bu yana kaydedilen en yüksek düzeydir ve Türkiye’nin global tahvil endekslerine (GBI-EM gibi) geri dönüşü için gerekli likidite tabanını hazırlamaktadır. 10 yıllık gösterge tahvil faizinin yüzde 29,23 düzeylerinde dengelenmesi, piyasanın uzun vadeli enflasyon gayeleriyle uyumlu bir fiyatlama içerisine girdiğini göstermektedir.
Risk Primindeki Değişim ve Kredi Notu Beklentileri
Türkiye’nin 5 yıllık kredi risk primi (CDS), Ocak 2026 boyunca global ve lokal gelişmelere hassas bir seyir izlemiştir. Ay başında 204 baz puan düzeylerine kadar gerileyen risk primi, iç siyasi gelişmelerin ve bölgesel tansiyonların tesiriyle vakit zaman 273 baz puan düzeylerine yanlışsız yükselişler yaşamıştır. Ancak 23 Ocak haftası prestijiyle 212 baz puan düzeylerindeki dengelenme, Türkiye’nin risk algısının kalıcı olarak güzelleştiğine dair değerli bir sinyaldir.
Kredi derecelendirme kuruluşlarının bu tabloya yansısı ise hayli olumludur. Moody’s’in not görünümünü muhafazasına rağmen, Fitch’in görünümü durağandan müspete çevirmesi, 2026’nın ikinci yarısında gerçekleşmesi olası not artırımlarının habercisi olarak kıymetlendirilmektedir. Not artırımı beklentileri, yabancı yatırımcıların yalnızca “sıcak para” olarak değil, uzun vadeli kurumsal fonlar aracılığıyla da Türkiye’ye giriş yapmasını tetiklemektedir.
Sektörel Tahlil ve Borsa İstanbul’un Yeni Dinamikleri
Borsa İstanbul, yabancı girişlerinin tesiriyle 13.000 puan (300 dolar) barajını zorlarken, sektörel bazda ayrışmalar belirginleşmektedir. Ocak ayında teknoloji endeksinin yüzde 27,6 getiri sağlaması, yatırımcıların yüksek büyüme potansiyeli taşıyan şirketlere yöneldiğini kanıtlamaktadır. Bankacılık endeksi ise haftalık bazda yüzde 3,12 yükselerek lokomotif rolünü sürdürmektedir.
Yabancı yatırımcıların en çok ilgi gösterdiği paylar incelendiğinde, portföy girişlerinin geniş bir yelpazeye yayıldığı görülmektedir. Günlük bazda yabancı oranları en çok artan paylar ortasında ARFYE, FRMPL, SMRVA ve MEYSU üzere isimler öne çıkmaktadır. Özellikle AGESA, ERBOS, IZMDC ve KRDMB üzere paylarda yabancı hissesinin 10 gün üst üste artış göstermesi, bu şirketlerin yabancı fonların radarında uzun vadeli bir biriktirme etabında olduğunu düşündürmektedir.
Aşağıdaki tablo, yabancı ilgisinin ağırlaştığı birtakım payları ve değişim oranlarını göstermektedir:
| Hisse Kodu | Yabancı Oranı Değişimi (Bps) | Süreklilik (Gün) |
| ARFYE | +15,7 | 5+ |
| FRMPL | +9,47 | 10+ |
| AGESA | – | 10 |
| ERBOS | – | 10 |
| KRDMB | – | 10 |
Teknik açıdan BIST 100 endeksi için 13.000 düzeyi hem ruhsal hem de teknik bir direnç noktasıdır. Bu düzeyin üzerinde kalıcılık sağlanması durumunda 13.110 ve 13.205 düzeyleri yeni maksatlar olarak izlenecektir. Olası kar satışlarında ise 12.850 ve 12.750 düzeyleri güçlü takviye bölgeleri olarak misyon yapmaktadır.
Bankacılık Dalı ve Likidite Koşulları
Sermaye girişlerinin bir öbür yansıması da bankacılık dalı bilançolarında görülmektedir. 23 Ocak ile biten haftada bankacılık kesiminin toplam mevduatı yüzde 2,1 artarak 29,2 trilyon liraya yükselmiştir. Türk lirası cinsi mevduatlar yatay seyrederken, yabancı para (YP) mevduatlarının parite tesirinden arındırılmış olarak 1,76 milyar dolar artması, yerleşiklerin hala döviz ve altın üzerinden tasarruf yapma eğilimini koruduğunu göstermektedir.
Tüketici kredileri tarafında ise yüzde 1,1’lik bir artış gözlenmektedir. Toplam 5,68 trilyon liraya ulaşan tüketici kredilerinin içerisinde kişisel kredi kartı borçlarının 2,74 trilyon lira ile aslan hissesini alması, iç talepteki canlılığın hala dezenflasyon süreci için bir risk ögesi olduğunu teyit etmektedir. Bu tablo, Merkez Bankası’nın neden faiz indirimlerinde çok daha agresif olamadığının gerisindeki gerçek ekonomik münasebettir.
Küresel Makroekonomik Konjonktür ve Dış Etkiler
Türkiye’nin içsel muvaffakiyetleri kadar, global finansal şartlar da yabancı sermaye akışının rotasını belirlemektedir. ABD Merkez Bankası (Fed), 2026 yılının birinci faiz kararında siyaset faizini yüzde 3,50-3,75 aralığında sabit bırakarak “bekle ve gör” stratejisini benimsemiştir. Fed’in enflasyondaki katılığı münasebet göstererek faiz indirimlerinde ivedi etmemesi, gelişmekte olan piyasalar için dolar likiditesinin bir müddet daha “pahalı” kalacağı manasına gelmektedir.
Ancak Türkiye, sunduğu yüzde 37’lik nominal faiz ile Fed’in duruşuna karşın olumlu ayrışmayı başarmaktadır. Global piyasalarda Trump idaresinin Kanada ve Meksika’ya yönelik tarife tehditleri ve Orta Doğu’daki jeopolitik belirsizlikler, risk iştahını vakit zaman baskılasa da, Türkiye’nin “normalleşme hikayesi” bu gürültüden daha baskın bir yatırım teması olarak öne çıkmaktadır.
Gelecek Projeksiyonu ve Stratejik Sonuçlar
2026 yılının geri kalanına dair projeksiyonlar, Türkiye iktisadının “yumuşak iniş” (soft landing) senaryosu ile uyumlu ilerlediğini göstermektedir. GSYH büyümesinin 2026 yılında yüzde 3,9 düzeyinde gerçekleşmesi beklenirken, cari istikrarın 25,6 milyar dolar açık vermesi öngörülmektedir. Bu sayılar, iktisadın üretim kapasitesini korurken dış dengeyi de denetim edilebilir bir patikada tuttuğuna işaret etmektedir.
Bakan Mehmet Şimşek’in Londra ve New York temaslarında vurguladığı üzere, 2026 yıl sonu enflasyonunun yüzde 19’a gerilemesi hedeflenmektedir. Piyasaların yüzde 23 düzeyindeki beklentisi ile hükümetin maksadı ortasındaki fark, önümüzdeki aylarda açıklanacak olan yapısal ıslahat paketleri ve maliye siyaseti adımlarıyla kapanabilir. Rezerv yeterliliğinin milletlerarası standartlara ulaşmış olması ve KKM’nin tarihe karışması, Türkiye’nin 2026 yılını “yatırım yapılabilir” (investment grade) notuna bir adım daha yaklaşarak tamamlayacağı beklentisini güçlendirmektedir.
Sonuç olarak, 23 Ocak 2026 haftasında kaydedilen yabancı girişi, yalnızca bir data değil, Türkiye’nin global finans sistemine yine entegre olduğu bir devrin başlangıç fişeğidir. Yabancı yatırımcıların pay senedi stoklarını iki yılın tepesine taşıması ve tahvil piyasasına yönelik iştahın kümülatif olarak artması, Türk varlıklarının 2026 yılında gelişmekte olan ülkeler içerisinde “yıldız oyuncu” olma potansiyelini desteklemektedir. Yatırımcılar için kritik takip listesi; TCMB’nin enflasyon bilgilerine vereceği reaksiyon, Mart ayındaki PPK toplantısı ve CDS primindeki kalıcı dengelenme düzeyleri olmaya devam edecektir.





